SIEMIONOW G i e o r g i j W i t a l j e w i c z, ur. 12 I 1931 Moskwa, prozaik. W 1949 ukończył Wyższą Szkołę Przemysłową w Moskwie, w 1960 Instytut Literacki im. M. Gorkiego. Wiele podróżował po kraju. Debiutował w 1961 opowiadaniem Na Wotgie (Nad Wołgą). Uprawia głównie nowelistykę. Jest mistrzem opowiadania psychologicznego. Jego bohaterami są ludzie prości, popadający w konflikt, czasem tragiczny, z otoczeniem oraz walczący z samymi sobą w poszukiwaniu miłości i szczęścia, jak np. w zb.: Sorok czetyrie noczi (1964, Czterdzieści cztery noce), Łabędzie i śnieg (Lebiedi i śnieg, 1964), Raspachnutyje okna (1966, Otwarte okna), Łuna zwienit (1968, Księżyc dzwoni). Podobną problematykę S. podjął w psychologicznych opowieściach Sładok twój miód (1974, Słodki jest twój miód), Łoszad' w tumanie (1980, Koń we mgle), Pejzaż miejski (Gorodskoj piejzaż, 1983) i in. oraz w powieści psychologicznej Wolna tresura (Wolnaja nataska, 1976). W.
